Գիպսի հեռացումը միշտ ամենահուզիչ ու տպավորիչ պահն է։ Տեսանյութում պացիենտն առաջին անգամ տեսնում է իր նոր պրոֆիլը բաց հիբրիդային ռինոսեպտոպլաստիկայից մեկ շաբաթ անց։ Անկեղծ զարմանք, ազատ շնչառության բերկրանք և մի փոքր մասնագիտական հումոր:
— Վերջ, վե՞ր կենանք։
— Այո՛: — պացիենտը նստում է թախտին, նայում հայելուն և լայն ժպտում։ — Հիմա այնպե՜ս լավ եմ շնչում։
— Լո՞ւրջ։
— Մայրիկ ջան… Այնպիսին չէր։ Ես կարծում էի, թե ավելի մեծ է։ Ինչպե՞ս է այսպես փոքրացել։ Գիպսով այն շատ ավելի մեծ էր թվում։
— Ներծծվել է: — ծիծաղում եմ ես։ — 20 տարվա պրակտիկան իրենն ասում է։
— Այ քեզ բան…
— Բայց այն դեռ այտուցված է, որովհետև վիրահատությունից ընդամենը մեկ շաբաթ է անցել։
— Դե, այն միայն այստեղ է այտուցված, — աղջիկը զգուշությամբ դիպչում է քթի մեջքին։
— Ամբողջությամբ է այտուցված։
— Ամբողջությա՞մբ։ Իսկ ինձ թվում է, որ արդեն չէ։ Այն այնքան փոքր է…
— Բարով մաշեք:
Մեր աշխատանքի կատարյալ արդյունքը, որը կարելի է նկարագրել մեկ արտահայտությամբ.
«Աչքերը մայրիկինն են, իսկ քիթը՝ Գևորգ Յուրևիչինը»
