Այս տեսանյութի առաջին կադրերում իմ պացիենտն է ուղիղ մեկ տարի առաջ՝ վիրահատությունից 30 րոպե առաջ: Նա այնպիսի անկեղծ սարսափի մեջ էր, որ բառացիորեն չէր կարողանում ոչ մի բառ արտասանել, ձեռքերով ծածկում էր դեմքը և անգամ վախենում էր նայել իր ձեռքի կաթետերին: Նրա համար սա կյանքում առաջին հոսպիտալացումն ու վիրահատությունն էր, որին նա գնում էր երկար 15 տարի:
Առաջնային խորհրդատվության ժամանակ ես ուշադիր վերլուծեցի նախնական վիճակը. աղջիկն ուներ նկատելի սապատ և մի փոքր իջած, ծանր քթի ծայր, որը խախտում էր դեմքի ընդհանուր ներդաշնակությունը և թաքցնում նրա բնական նրբագեղությունը: Իմ գլխավոր խնդիրն էր ոչ միայն շտկել այս էսթետիկ նրբերանգները, այլև պահպանել նրա անհատականությունը:
Ես իրականացրեցի բաց հիբրիդային ռինոսեպտոպլաստիկա: Վիրահատության ընթացքում ես զգուշորեն իջեցրի քթի մեջքը՝ ամբողջությամբ հեռացնելով սապատը, և ձևավորեցի նոր, նրբագեղ ու մի փոքր բարձրացված ծայր: Պրոֆիլը ստացվեց հարթ, մեղմ և շատ կանացի՝ իդեալական համամասնություն նրա դեմքի համար:
Ինչպես ավելի ուշ խոստովանեց հենց ինքը՝ պացիենտը, վախը շատ կարճ տևեց: Մենք արագ և մեղմ նրան անզգայացրինք, իսկ երբ նա արթնացավ, անմիջապես հասկացավ. հիմա ինքն իսկական գեղեցկուհի է:
Ինձ համար՝ որպես պլաստիկ վիրաբույժի, լավագույն պարգևը ժամանակի ընթացքում իմ աշխատանքի արդյունքը տեսնելն է: Ուղիղ մեկ տարի անց պացիենտն ինձ ուղարկեց իր ֆոտոշարքի կադրերը: Ես նայում եմ այս լուսանկարներին և տեսնում լիովին այլ մարդու: Շքեղ, ինքնավստահ, անհավանական գրավիչ մի աղջիկ՝ բարձրակրունկներով, ով հաճույք է ստանում իր արտաքինից:
Նա ինձ հիանալի կարծիք էր գրել՝ կատակելով. «Աչքերը մայրիկինս են, քիթը՝ Գևորգ Յուրևիչինը: Իմ սիրելի բժիշկն իսկական գլուխգործոց է ստեղծել»: Ես անչափ երջանիկ եմ, որ նա ինձ վստահեց իր ամենավաղեմի երազանքը և ընտրեց ինձ: Հանուն այսպիսի անկեղծ հույզերի և այսպիսի վառ կերպարանափոխությունների եմ ես կատարում իմ աշխատանքը:
